Trochę więcej o mnie

Do tokenomiki trafiłem od strony liczb, nie hype'u.

Zaczynałem od modelowania i analizy danych, a do web3 wszedłem, gdy zorientowałem się, że połowa projektów upada nie przez technologię, tylko przez ekonomię. Kod działał. Model się nie spinał. Token, który miał budować wartość, w praktyce zachęcał ludzi do jak najszybszej sprzedaży.

To mnie wciągnęło — bo to jest realny problem do rozwiązania, a nie marketing.

Jak podchodzę do pracy — zaczynam od pytania „co ma się właściwie wydarzyć?”. Jakie zachowanie użytkownika chcesz nagradzać? Co się stanie, gdy ktoś spróbuje ten system oszukać — bo spróbuje. Dopiero potem projektuję mechanikę. Odwrotna kolejność (najpierw ładny model, potem szukanie zastosowania) to najczęstszy błąd, jaki widzę.

Czego nie robię — nie doradzam inwestycyjnie, nie obiecuję wzrostów, nie robię „tokenomiki pod pump”. Jeśli szukasz kogoś, kto narysuje wykres lecący w prawo do góry na pitch deck — to nie ja.

Symulacje — to część, którą lubię najbardziej. Model na papierze zawsze wygląda ładnie. Dopiero gdy puścisz go przez tysiąc scenariuszy z realnymi zachowaniami — panika, farmerzy, masowa wyprzedaż — widać, czy się trzyma. Wolę, żeby posypał się w mojej symulacji niż na Twoim mainnecie.

Gdzie pracuję — Warszawa, ale większość projektów prowadzę zdalnie. Klienci są z różnych miejsc, więc i tak przeważnie działamy online.